Mijn kind kiest voor optie C

Mijn kind kiest voor optie c

Als ik heel eerlijk ben vind ik het niet meer dan normaal dat een kind regelmatig voor optie C gaat. Omdat optie C helemaal vanuit zijn eigen wil komt. Optie C heeft je kind bedacht en daar zal je kind dus ook altijd zijn uiterste best voor doen. 

Wat doe je als je kind niet luistert naar A of B en voor optie C gaat? Dan ontstaat er een machtsstrijd. En meestal ben jij diegene die deze machtsstrijd zal verliezen. Omdat dan je grens is bereikt, je geduld is op!

Ik wil je even meenemen in hoe een dag van een kind eruit kan zien. Het verhaal gaat over Roos van 7 jaar.

Dag bekeken vanuit de ouder
Het is 6:30 uur en Roos wordt wakker. Gelijk als ze wakker wordt hoort ze haar vader onder de douche staan en haar moeder maakt het eten klaar. Haar vader hoort Roos naar beneden lopen en schreeuwt vanuit de douche: “Roos, doe je de kleren aan die we gisteren hebben klaargelegd.” Roos loopt naar boven en ze vindt de kleren die zijn klaargelegd en beseft zich op dat moment dat de kleren die gisteren zijn uitgekozen niet haar favoriet zijn. De kleren zijn aan en Roos gaat naar beneden. Haar moeder zet het ontbijt voor haar neer en vervolgens vertelt ze haar dat ze haar melk eerst moet opdrinken en haar water voor de middag moet bewaren. Ze wil niet dat Roos met een volle beker weer thuis komt. Haar fruit en brood moet op. Ondertussen eet Roos haar ontbijt en zodra ze klaar is krijgt ze haar volgende opdracht. “Wil je je tanden poetsen en opschieten, we moeten bijna naar school. Vergeet je tas niet in te pakken en zorg dat je op tijd bent. Anders wordt de juf boos.” 

Roos zit op school, en na schooltijd is het tijd voor haar sportactiviteit. Haar vader haalt haar op en moet eerst nog even snel langs de winkel voor het avondeten. Roos is thuis en eenmaal thuis is het eerste wat ze te horen krijgt: “Ruim je je spullen op, zorg dat het in de kast ligt. Ohja, en we gaan niet meer buiten spelen wat het heeft de hele dag geregend.”

Het avondeten is klaar en het is tijd dat Roos naar boven gaat voor het avondritueel. Tijd om te douchen, tandenpoetsen en te gaan slapen. Ze heeft de mogelijkheid om twee boekjes uit te kiezen maar niet diegene die over monsters gaat. Ze zingen een liedje voor haar en het is tijd om te gaan slapen. Zo zou de dag van Roos kunnen verlopen. 

Nu dezelfde dag maar dan bekeken vanuit Roos. 
Het is 6:30 uur, Roos heeft heerlijk geslapen. Ze ziet haar kleren liggen en denk: “Bah, ik wil eigenlijk wat anders aan.” Ze loopt naar beneden en hoort haar vader schreeuwen. Ze loopt weer naar boven en ziet haar speelgoed liggen. Het liefste zou ze daar nu mee gaan spelen. Heel even. Helaas, daar hoort ze haar moeder. “Roos, kleed je aan… Je moet straks naar school. We hebben nog maar 45 minuten de tijd.” Bah, denkt Roos, wat een gezeur. Ze kleedt zich toch maar aan.  Vervolgens komt ze beneden en ziet het eten voor haar neus staan. Maar dit was niet wat ze op haar brood wilde. De chocopasta is veel lekkerder! Ondertussen mompelen haar ouders van alles en ze laat het een beetje aan zich voorbij gaan. Oh, daar heb je de volgende opdracht weer.. jaja ik ga m’n tanden poetsen. Maar het tekenboek op tafel is echt veel leuker om eerst mee te spelen. Ze pakt haar tekenboek en gaat ermee aan de slag. Vergeet de tijd en geniet van het moment. Shit, daar is m’n vader weer… Roos legt alles weg en gaat haar spullen pakken. Hoort het gemompel over brood, melk en beker. Doet haar schoenen aan en gaat naar buiten. Hee, eindelijk op school, een beetje vrijheid. 

De schooldag is voorbij en het liefste wilt ze spelen met haar BFF. Maar dat kan natuurlijk niet want het is donderdag en dan moet ik naar volleybal. Balen, dan morgen. “Please”,  vraagt ze aan haar vader. “Over morgen kan ik nog niets zeggen, dat besluiten we morgen wel.” Teleurgesteld gaat ze naar volleybal. Daarna wacht nog een teleurstelling: de tekening moet nog even wachten want ze moeten eerst naar de winkel. 

Eenmaal thuis ploft Roos het liefst op de bank om te relaxen. Geen taakjes, geen opdrachten. Ze gooit haar schoenen en jas uit en gaat spelen. Roos zit heerlijk in haar spel. Nee, ik heb geen zin om de tafel te dekken of het speelgoed op te ruimen. Ik wil gewoon SPELEN. “Aan tafel!”, roept mama voor de 4e  keer. Mama klink geïrriteerd. Waarom eigenlijk, dit heeft ze toch nog niet eerder geroepen? Roos klimt aan tafel. Jakkes, sperziebonen en aardappelen. Waarom geen friet, of pannenkoeken? Ze eet haar eten langzaam op en vervolgens. “Tijd om te spelen”, denkt Roos. “En nog 10 boekjes te lezen voor we naar bed gaan”. Maar helaas, het is al bedtijd. En er wordt maar 1 boekje voorgelezen.  

Het verschil
Als je deze verhalen leest zie je dat het belang en de structuur van de ouder op een totaal andere golflengte zit dan die van Roos. Zie je dat wanneer jij als ouder de positie van controlerende en superieure ouder hanteert, je je kind weinig mogelijkheid geeft om zijn eigen mening met jou te delen. Of oog te hebben voor de wensen of het verlangen van je kind. Zie je ook dat er wel 10 momenten in dit verhaal zijn waarop Roos de machtsstrijd met haar ouders aan gaat?

Elke keer dat jij wilt dat je kind iets doet, is het voor je kind een mogelijkheid om de strijd met je aan te gaan. En dit is de reden waarom jouw kind voor optie C kiest. 




Scroll naar top